Czy można zwolnić pracownika znajdującego się na chorobowym?

Aby wyjaśnić szczegółowo zasady prawne obowiązujące przy rozwiązaniu stosunku pracy z pracownikami należy sięgnąć do dwóch dokumentów:

  • Kodeks pracy z dnia 26 czerwca 1974 r. (tekst jednolity z dnia 23 grudnia 1997 r., Dz. U. 1998 r., Nr 21, poz. 94 ze zmianami) - w dalszej części porady - k. p.
  • Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jednolity: Dz. U. 2005 r., Nr 31 poz. 267) - w dalszej części porady - ustawa o świadczeniach.

Według przepisu art. 41 k. p. nie można rozwiązać umowy o pracę z pracownikiem, którego nieobecność jest usprawiedliwiona. Istnieje jednak wyjątek, gdy jego nieobecność spowodowana chorobą jest dłuższa niż podany w przepisie art. 53 k. p. czas i kiedy istnieje możliwość rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.

Powołując się na przepis art. 53 § 1 k. p pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeśli spełnione są poniższe warunki:

1. nieobecność pracownika w pracy spowodowana chorobą:

  • jest dłuższa niż 3 miesiące, a jego staż pracy u danego pracodawcy nie przekracza okresu 6 miesięcy
  • jest dłuższa niż okres otrzymywania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące w przypadku gdy pracownik był zatrudniony w danej firmie przynajmniej 6 miesięcy lub przyczyną jego nieobecności jest wypadek przy pracy      lub chorobowa zawodowa

2. usprawiedliwiona nieobecność pracownika w pracy trwa dłużej niż 1 miesiąc i wynika z innych przyczyn niż przedstawione w pkt. 1

Przy założeniu, że pracownik zatrudniony był w jednym zakładzie pracy krócej niż 6 miesięcy, to pracodawca będzie mieć możliwość zwolnienia go po upływie 3 miesięcy od momentu wystąpienia u niego niezdolności do pracy. Jeśli zatrudnienie u danego pracodawcy przekracza okres 6 miesięcy, pracodawca ma prawo rozwiązać umowę o pracę w przypadku, gdy pobyt pracownika na zwolnieniu lekarskim trwa dłużej niż suma okresów otrzymywania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz przyjmowania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące.

Długość zatrudnienia nie ma znaczenia, gdy przyczyną niezdolności pracownika do pracy jest wypadek    przy pracy lub chorobowa zawodowa. Łączny okres otrzymywania wynagrodzenia i zasiłku podczas usprawiedliwionej nieobecności w pracy wynosi 182 dni. Wynagrodzenie wypłacane przez zakład pracy         z tytułu niezdolności do pracy nie może przekroczyć 33 dni w roku kalendarzowym (art. 93 k. p.), a pobieranie zasiłku chorobowego nie powinno być dłuższe niż 182 dni. Wyjątkiem jest niezdolność do pracy spowodowana gruźlicą, kiedy pracownik może pobierać zasiłek aż do 270 dni w roku kalendarzowym (art. 9 ust. 1 ustawy o świadczeniach).

Pracownikowi nie należy się zasiłek chorobowy, jeżeli podczas jego niezdolności do pracy nadal przysługuje mu prawo do wynagrodzenia. Ten okres zlicza się do okresu zasiłkowego (art. 12 ust. 1 ustawy o świadczeniach)

Pracodawca może rozwiązać stosunek do pracy z pracownikiem, który pracował w danym zakładzie pracy przynajmniej 6 miesięcy do momentu, gdy uległ niezdolności do pracy, po usprawiedliwionej nieobecności w pracy wynoszącej 182 dni. Jeśli pracownik będzie korzystał ze świadczenia rehabilitacyjnego, pracodawca będzie miał prawo zwolnić go dopiero po upływie kolejnych 3 miesięcy. Po tym czasie pracodawca może rozwiązać umowę bez zachowania okresu wypowiedzenia. Umowa wygasa wtedy z dniem otrzymania przez pracownika oświadczenia o rozwiązaniu umowy.

Warto zauważyć, że przepis art. 53 § 1 k.p. traci swoje znaczenie, gdy po okresie nieobecności pracownika spowodowanej chorobą, wróci on do pracy. Zgodnie z przepisem art. 53 § 3 k.p. nie można rozwiązać umowy o pracę z pracownikiem, gdy zniknie przyczyna jego nieobecności. Mówiąc inaczej pracodawca w przypadku przedłużania się niezdolności do pracy pracownika, ma prawo go zwolnić bez wypowiedzenia na podstawie art. 53 § 1 k.p. tylko wtedy, gdy pozostaje on jeszcze niezdolny do pracy.

Nie powinno się także pomijać art. 53 § 5, w którym mowa o możliwości ponownego zatrudnienia pracownika, który wyrazi gotowość powrotu do pracy niezwłocznie po ustaniu przyczyn swojej nieobecności, nie później niż 6 miesięcy od rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.

Tagi: , , , , , ,

Zostaw odpowiedź