Rozwiązanie umowy

Aby wyjaśnić szczegółowo zasady prawne obowiązujące przy rozwiązaniu stosunku pracy z pracownikami należy sięgnąć do dwóch dokumentów:

• Kodeks pracy z dnia 26 czerwca 1974 r. (tekst jednolity z dnia 23 grudnia 1997 r., Dz. U. 1998 r., Nr 21, poz. 94 ze zmianami) - w dalszej części porady - k. p.
• Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jednolity: Dz. U. 2005 r., Nr 31 poz. 267) - w dalszej części porady - ustawa o świadczeniach.

Według przepisu art. 41 k. p. nie można rozwiązać umowy o pracę z pracownikiem, którego nieobecność jest usprawiedliwiona. Istnieje jednak wyjątek, gdy jego nieobecność spowodowana chorobą jest dłuższa niż podany w przepisie art. 53 k. p. czas i kiedy istnieje możliwość rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.

Umowę o prace można rozwiązać w następujący sposób:

1. na mocy porozumienia stron (pracownika i pracodawcy

2. przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia

3. przez oświadczenie jednej ze stron bez zachowania okresu wypowiedzenia

4. z upływem czasu, na który została zawarta

5. z dniem ukończenia pracy, dla wykonania której została zawarta

Kiedy można rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia?

Rozwiązanie umowy o prace przez pracodawcę bez wypowiedzenia może być spowodowane winą pracownika (zwolnienie dyscyplinarne) lub z przyczyn niezależnych od pracownika.

Z winy pracownika może to nastąpić jedynie w razie:

1. naruszenie przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych

2. popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku,